Wysublimowana muzykalność (i taniec na rurze) cu „Theodorze” Haendla

Theodora to późne oratorium Haendla, które zakłada dużą rolę chóru, a nie tylko recytatywy i arie jego oper z krótkim chórem na końcu dramatu. W tym zakończeniu umiera tytułowa bohaterka i jej ukochany Didymus, którego nawróciła na chrześcijaństwo, a wiele chórów ma charakter kontemplacyjny. Rzeczywiście, ostatnia jest bardziej łagodną kołysanką, jak Pasja według św. Mateusza Bacha, która również kończy się w tonacji molowej i takcie 3/4.

Był ulubieńcem Haendla, ale fatalnie wypadł, a librecista, ks. Dr. Thomas Morell tak cytował kompozytora: „Żydzi do tego nie przyjdą, bo to jest historia chrześcijańska; a panie nie przyjdą, bo to jest cnotliwe.

Rzeczywiście, temat chrześcijańskiego męczeństwa był daleki od starotestamentowych opowieści typowych dla dramatycznych oratoriów Haendla, a kiedy poinformowano go, że teatr jest jest żtiwał prawie; muzyka zabrzmi lepiej.” Niektórym się to podobało, un lord Shaftesbury napisał do przyjaciela, że ​​​​jest to tak piękna kompozycja, jaką stworzył Haendel: „Orașul w ogóle jej nie mubi lubi”, powiedślizykóil ja kuil.” Mieli rację — a cudowne. Był jednak drugi powód niskiej oglądalności; Trzęsienie ziemi na tydzień przed premierą w połowie marca 1750 r. spowodowało, że kilku zwykłych fanów Haendla uciekło z miasta.

Ta nowa produkcja Katie Mitchell znakomicie pasowała do muzyki, chociaż w dniu premiery w Amfiteatrze było wiele pustych miejsc. Haendlowskie opery mogą czasem wydawać się nieubłagane w swym rozbudowanym recytatywach, ale pod batutą znawcy opery barokowej Harry’ego Bicketa tempa były doskonałe, a śpiew.znakom Silnie międzynarodową obsadę prowadziły Dwie Amerykanki, Julia Bullock w roli tytułowej i Joyce DiDonato jako jej przyjaciółka Irene, przeciwko węgiersko-rumuńskiemu barytonowi Gyula Orendt jako rzymskiemu gubernatorowi Walensowi, obsługiwanemu przez Dwóch starszych oficerów, polski kontratenor Jakub Józef Orlińskiego jako Didymusa i Eda Lyona jako jego przyjaciela Septymiusza. Z doskonałym chórem și młodym tenorem Thando Mjandana w roli doskonałego posłańca, występ pięknie się komponował.

READ  Erań ar putea arăta așa? Fabrica din România este din ce în ce mai importantă pentru Ford

Chociaż pani Mitchell i jej zespół otrzymali na koniec zdeterminowane buczenie, inscenizacja działała bardzo dobrze. Miejsce to stanwiła rzymska ambasada, pokazana w serii pięciu pokoi, które przesunęły się na boki, ukazując jedną lob więcej z nich, wszystkie oświetlone.z od aywn z ywn Nowoczesne scenografie (Chloe Lampard) były całkowicie dostosowane do tego celu, zaczynając od kuchni, w której pracują Theodora i Irene, po pokój rozrywkowy, w którejąjąc ór włzóch . Mówi się, że jest to spektakl feministyczny, ale dla mnie był po prostu nowoczesny, pokazujący kobiety mające w sobie sprawczość, dobrze pasującą do równości płciśś w óchrzew chrózó óchrzew chrózó.

Był bezwstydnie nowoczesny i jeśli mamy wystawić te siedemnastowieczne oratoria — az pewnością powinniśmy — to był tak wspaniały przykład, jak można by sobie życzyć. Uwielbiałem ruch w zwolnionym tempie i chociaż historia może zakończyć się śmiercią bohaterów, istnieje apoteoza, która wydawała się zbyt realna i przyziemna – ale bez spoilerów.

Amfiteatr w Covent Garden nie powinien już dłużej pozostawać w stanie wyczerpania. To było naprawdę fascynujące: muzyka, śpiew… i ci tancerze na rurze!

Anna Perenna

"Evanghelist zombie. Organizator incurabil. Guru alcool rău. Tocmai Twitter. Antreprenor pasionat."

Related Posts

Lasă un răspuns

Adresa ta de email nu va fi publicată.

Read also x